De enige optie die overbleef......

In februari van dit jaar is zowel in Somalië als in delen van Pakistan onder dreiging van geweld strenge shari’a wetgeving geïntroduceerd. Hoewel een geweldadige Jihad tegen het Westen weinig vorm lijkt te krijgen is de strijd in de Islamitische wereld heviger dan ooit. Sinds de eerste overwinningen van de Islam in de 8ste en 9de eeuw A.D. is de verbreiding van de godsdienst niet meer zo succesvol geweest als in de laatste decennia. Waar het in die eerste jaren van de Islam vooral ging om een territoriale expansie, wordt nu stelselmatig gestreden om het Islamitisch recht in te voeren in landen waar Moslims wonen. Ook al vragen die Moslims hier zelf niet om.

Zo ook in Somalië heeft de zittende regering onlangs besloten de shari’a volledig in te voeren. Niet op basis van een democratisch proces maar door de voortdurende dreiging van een groep radicale opstandelingen, die eisten dat de Somalische bevolking volledig aan het islamitische recht onderworpen zou worden. Het invoeren van de shari'a was, zoals de minister van informatie zei: "de enige optie die overbleef".

Dat Somalië al lang niet meer het meest democratische land was kon men uit de naam van de oost Afrikaanse staat opmaken. Waar het land tot 1991 de ‘Somalische Democratische Republiek’ heette, achtte men de tussenvoeging ' democratisch' vanaf dat moment niet meer nodig. De eerste stap naar een meer Islamitische staat was gezet. Sindsdien is het land het toneel geweest van gruwelijke slachtpartijen, clanoorlogen en religieus geweld, zowel tussen strijdende etnische groeperingen als religieuze stromingen. De gruwelijke televisiebeelden staan op onze netvliezen gebrand.

Ook in het noorden van Somalië, waar bijna de gehele bevolking Moslim is, wil het maar niet boteren. Dit terwijl de godsdienst van de vrede toch onderling voor rust en gerechtigheid had moeten zorgen. De Ittihād al-mahākim al-islāmiyya (Unie van Islamitische rechtbanken) onder leiding van Sheikh Sharif Sheikh Ahmed voerde jaren politieke en militaire strijd om Somalië onder de banier van de Islam te brengen. Toen dat voor een groot deel was gelukt en wetten die strookten met de islamitische shari'a waren ingevoerd, kwamen er nieuwe radicale groeperingen op die vonden dat de UIR niet ver genoeg ging. Groepen zoals de fundamentalistische As-Shabaab (de jeugd – naar de jeugdige leeftijd van de strijders), een afsplitsing van de UIR, voeren nu een bloedige en succesvolle strijd om Somalië volledig onder de strengste wetten van de Islam te brengen.

Hoewel As-Shabaab nog niet overal aan de macht is lijkt het uiteindelijke doel van de islamisten nu eenvoudig gerealiseerd te worden. Vorige week besloot het kabinet om aan de eisen van de rebellen te voldoen en de shari’a volledig in te voeren, om zo te voorkomen dat de jeugdige islamisten het hele land over nemen. Dit werd gezien als een handreiking, maar lijkt bijzonder veel op een onderwerping.

Een soortgelijk scenario konden we in dezelfde periode waarnemen in Pakistan. In het land waar een bittere burgeroorlog woedt tussen groepen Talibanstrijden, aan al-qa’ida gelieerde groepen en het nationale leger lijkt de door het Westen gesteunde regering steeds meer terrein te verliezen. Op steeds meer fronten wint de Taliban en wordt in de bezette gebieden de meest stringente vorm van de shari'a ingevoerd.

Vorige maand werd er door de regering een deal met de oprukkende Taliban gesloten waarbij in gebieden waar gevochten werd met radicale moslimstrijders de shari'a werd afgekondigd met als tegenprestatie het stopzetten van de gewapende strijd. De Pakistaanse regering ruilt dus vrijheid in voor Islam. Onder de shari'a rechtbanken die nu over de desbetreffende territoria zullen regeren is de macht van de nationale staat volledig verdwenen. De rechters zijn verantwoording verschuldigd aan niemand en hun persoonlijke interpretatie van het islamitische recht is nu wet.

De belangrijkste reden voor deze stap van de Pakistaanse regering is puur zelfbehoud. De talibanlegers waren tot in de Swat vallei, op slechts 100 kilometer van de hoofdstad doorgedrongen. Omdat de nationale legers niet in staat zijn weerstand te bieden tegen de troepen van de taliban is het mogelijk dat geheel Pakistan binnen onafzienbare tijd in handen valt van de radicale moslims. Dit is voor de gewone burgers van Pakistan, die helemaal geen heil zijn in de strengen wetten van de Islam een drama, maar ook voor de internationale gemeenschat een potentiële ramp. Pakistan heeft een uitgebreid nucleair arsenaal. Als dit onder de controle van de geestelijke en politieke leiders van de Taliban komt zijn de consequenties niet te overzien.

Langzaam aan grijpen radicale Moslims de macht in de islamitische wereld. Steeds meer onschuldige burgers worden onderworpen aan religieuze onderdrukking en ideologisch geweld. Wat zou er gebeurd zijn met de vrijheid van de Europeanen als de geallieerden ons niet tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog hadden bevrijd van onze bezetters? Hoe hadden onze levens er vandaag de dag uitgezien? Wat gebeurt er met de inwoners van Somalië, Pakistan, maar ook Afghanistan en Iran, als wij daar nu niet ingrijpen? Durven wij onszelf wel deze vraag te stellen en ervoor te kiezen niets te doen? Zijn wij onze eigen vrijheid dan wel waard?

Mohammed Enait staat voor zijn zaak!

De zogenaamde 'zittende advocaat' Mohammed Faizal Ali Enait is gisteren berispt door het tuchtrechtelijk college van de Orde van Advocaten omwille van zijn gedrag in de rechtbank. Enait, die orthodox Moslim is, weigerde tijdens de aanvang van de zitting op te staan voor de rechter wanneer deze de rechtbank betrad, hetgeen gebruikelijk is in de Nederlandse rechtspraktijk.

De reden dat Enait weigerde op te staan komt voort uit zijn islamitische opvatting dat opstaan voor iemand anders dan God die persoon goddelijke eigenschappen toebedeelt. Eigenlijk wil het zeggen dat Enait de machtsbasis van de rechter (lees: onze Grondwet) als zodanig niet erkent; er is maar één wet en dat is die van zijn God. In het verlengde hiervan ligt het strengislamitisch denken dat alle wetten die door mensen gemaakt ongeldig zijn. Moslims hebben geen behoefte aan menselijk recht, zij hebben immers het geopenbaarde woord van God, de Koran, en de verhalen over hun profeet Mohammed waarin alle wetten voor de mensheid zijn opgeschreven.

Dat Enait zich op deze wijze verzet tegen de tradities van Nederland is geen verrassing. Eerder kwam hij in het nieuws toen hij niet werd aangenomen als sociaal dienstverlener bij de gemeente Rotterdam, omdat hij weigerde vrouwen een hand te geven uit religieuze overwegingen. De handen van een vrouw worden volgens de islamitische kuisheidsregels beschouwd als erogene zones, het aanraken daarvan is daarom volgens Enait haram, verboden.

Gelukkig was de Commissie Gelijke Behandeling er als de kippen bij om Enait in het gelijk te stellen en het weigeren van het schudden van handen als geoorloofde geloofsexpressie te aanvaarden. Het niet de handen willen schudden moest dan wel gelden voor beide seksen en niet alleen toekomen aan de erotiserende handen van vrouwen. Enait was pragmatisch genoeg om als teken van dankbaarheid tegenover de meewerkende Commissie, vanaf dat moment dan maar helemaal geen handen meer te schudden, vrouwelijke noch mannelijke. Geen regel van God, wel van een menselijke commissie, maar dat onderscheid was voor Enait kennelijk niet altijd even belangrijk.

Dus als Enait op basis van religieuze normen kan uitleggen dat hij helemaal geen handen mag schudden, dan is het weigeren voor de Commissie acceptabel. Voor Einat is dit geen probleem. Het ongelovige college voegt dus zo wat toe aan het islamitisch denken van Enait. Een novum, lijkt me!

Ook is het betreurenswaardig te moeten constateren dat de Commissie kennelijk weinig onderzoek heeft gedaan naar de grond van de claim van Enait. Dat handen schudden haram is volgens de islamitische wet is geenszins algemeen geaccepteerd onder Moslims. Sterker nog in de Koran is er niets over te vinden en de belangrijkste juridische grondleggers van de Islam doen er geen duidelijke uitspraken over in hun gezaghebbende werken. Eigenlijk moet Enait met obscure teksten op de proppen komen om zijn bewering te kunnen staven. Ik ben benieuwd in hoeverre het College navraag heeft gedaan, en bij wie? Welke 'experts' zijn bevraagd? Waren dit Moslims? Van welke islamitische rechtsscholen?

Overigens is de redenering die Enait zelf volgt ook zwak. Hij propageert dat vrouwen negen erogene zones hebben die de man (met uitzondering van eerste lijn familie) niet mag aanraken of zelfs maar mag zien. Enait volgt dan ook de Salafistische stroming die ook de volledige besluiering van vrouwen voorstaat. Die verplichting tot besluiering dient om het fysieke en visuele contact met de beruchte negen zones onmogelijk te maken. Wat in Nederland minder bekend is, is het feit dat een burqa slechts een deel van het bedekkingsplaatje is. Ook de handen moeten volledig bedekt zijn. Dit hoort dan te gebeuren door het dragen van handschoenen. Zelfs het 'zien' van een vrouwenhand is voor een Moslimman blijkbaar al te riskant volgens de ideeën van Enait; bedekken dus!

Als Enait dus echt resoluut zou zijn en zijn religieuze waarden verdedigd wil zien, zou hij de Commissie Gelijke behandeling moeten vragen of alle vrouwen die bij hem in de buurt komen, verplicht gesteld worden onmiddellijk handschoenen aan te trekken. Een eenvoudige dienaar van God kan het immers niet riskeren verleid te worden door de vleselijke lusten van de Satan bij elk contact met een vrouwelijk persoon.

Hoewel Enait voor zijn respectloze omgang met de mores van de advocatuur slechts de lichtste straf toebedeeld kreeg, de waarschuwing, geeft het vonnis van het tuchtcollege wel een signaal af: de gedragsregels gelden voor iedereen. Dus ook voor Moslims. Enait heeft al aangegeven in de toekomst niet te willen gaan staan voor de rechter. Laten we hopen dat de Orde en het tuchtcollege voet bij stuk houden en de recalcitrante jurist bij herhaling zullen schorsen of zelfs royeren. Godsdienst heeft geen plaats in de rechtzaal. Als Enait zijn godsdienst niet uit de rechtbank kan houden, laten we dan Enait uit de rechtbank houden.

De 27 van Murray en Verwey

Paul Cliteur heeft in de volkskranty een mooi artikel geschreven over het rapport dat ik samen met Douglas Murray, de directeur van het Engelse 'Centre for Social Cohesion' geschreven.

http://www.trouw.nl/opinie/letter-en-geest/article1936281.ece/De_27_van_Murray_en_Verwey_.html

Publiceer die cartoons!

Fundamentalistische Moslims schijnen het maar niet te willen begrijpen; de vrijheid van meningsuiting in het Westen zal niet worden beperkt door de eindeloze bedreigingen en aanvallen op diegenen die hiervan gebruik maken.Misschien is het nodig dat dan nog maar eens duidelijk te maken door het massaal publiceren van de, zo langzamerhand legendarische Deense cartoons. Althans, dat is het idee van de Duitse minister van Binnenlandse Zaken, Wolfgang Schäuble. Hij roept op om dit te doen in alle Europese kranten.

Het is al weer ruim twee jaar geleden dat de 12 tekeningen over Mohammed in de Deens krant Jyllands-Posten verschenen. De wereldwijde consternatie die de beeltenissen veroorzaakten, hebben aan verschillende mensen het leven gekost en de schade aan de Deense economie wordt op minimaal 130 miljoen euro geschat. Maar dat de affaire nog lang niet afgelopen was bleek toen in november 2007, drie mannen werden aangehouden die in Arhus (DK) een aanslag voorbereidden op een van de cartoonisten.

Als reactie op deze schokkende gebeurtenis plaatsten 17 Deense kranten de cartoons deze maand opnieuw, om de geplaagde artiesten een hart onder de riem te steken en een duidelijk standpunt in te nemen tegen de intimidatie van radicale Moslims.Onlangs hebben Sudan, Saoedi Arabie, Egypte en een aantal andere Islamitische landen te kennen gegeven dat zij de nieuwe publicatie wederom als een provocatie zien en beschouwen het een belediging van de Islam. In Sudan zijn Denen en Zweden (er is ook een Zweedse tekenaar waar ze boos op zijn...) niet langer welkom en in grote delen van het Midden Oosten wordt er is opnieuw opgeroepen Deense producten te boycotten.Nou gaat het er toch op lijken dat diplomatie geen zin heeft, en om nou onze grondrechten op te geven voor de eisen van een groep fundamentalisten is ook wat overdreven. De oproep van de Duitse minister klinkt dan ook steeds aantrekkelijker. Niet alleen om, voor een keer, nou eens de Europese solidariteit te onderschrijven, maar voornamelijk om een andere reden; een reden die wel eens tot een politieke oplossing kan leiden. En die reden is simpelweg : consumptiegenot.In het Midden Oosten wordt namelijk bitter weinig geproduceerd. Een groot deel van alles wat dagelijks in grote delen van de Islamitische wereld gegeten en gedronken wordt, wordt ingevoerd. En zeer veel hiervan uit Europa. Denemarken leverde voor de cartoon crisis voor honderden miljoenen per jaar aan, voornamelijk, zuivelproducten aan het MO. Tijdens de boycot daalde de export dramatisch, maar na enige weken normaliseerde de situatie zich weer. Zo zie je maar, Moslims houden wel van een goed stuk kaas! En consumptiegenot is voor veel mensen toch belangrijker dan politiek of religie.

Maar het gaat niet alleen om zuivelproducten. Denk eens aan de vele graanproducten, softdrinks, meubels, textiel, telecommunicatieapparatuur en medicijnen, die dagelijks en masse in het Midden Oosten geconsumeerd worden. En voor de wat meer financieel begenadigden onder de Arabieren niet te vergeten de onmisbare; dure kleding, horloges, elektronica en auto's! Ik zie de olie-sheiks die hard roepen tegen de cartoons, hun mercedesen, ferrari's en hun bentley's niet zo snel inwisselen voor een hyundai of een honda. Als Amerika ook eens broederlijk mee zou doen in deze actie voor de vrijheid van meningsuiting (geen enkele krant in de VS heeft het tot nu toe aangedurfd de prenten te tonen) zou het helemaal leuk worden met een boycot. Dan worden het zure tijden in de geërgerde moslimlanden.

Maar kunnen we het niet anders aanpakken. In plaats van alleen passief toe te kijken, een nieuw Westers beleid gaan voeren: Geen export meer maar landen waar officiële bedreigingen tegen Westers burgers geuit worden. Dus geen Pampers of Porsches meer naar Sudan, geen Michelin banden of MacDonalds hamburgers meer naar Saoedie Arabie en geen Dixan of Danoontjes meer naar Egypte. Een dergelijk beleid zal hard aankomen. De burgers van deze landen, die over het algemeen niet echt geïnteresseerd zijn in een paar tekeningen uit een Deense krant, zullen snel lege winkels zien en hun favoriete producten niet meer kunnen krijgen. Let dan maar eens op de protesten op straat, daar was de cartooncrisis niks bij. Consumptiegenot!Het achteloos stil zitten onder de steeds toenemende dreiging blijkt zinloos. Ook na alle diplomatie, tijdens en na de Deense crisis, is gebleken dat er nog steeds moordenaars op zoek zijn naar de tekenaars. De nog te verschijnen film van Wilders zal ook wel weer het een en ander te weeg gaan brengen, maar hem verbieden heeft dus geen zin. Boos zijn de radicale Moslims toch al. Dat begon zo'n 700 jaar geleden en daar heeft Wilders niks mee te maken. Wat wel belangrijk is, is dat wij als Europeanen, of beter alle vrijdenkende mensen op deze planeet, opstaan voor onze rechten, voor ons geloof in vrijheid. Het gebrek aan solidariteit tussen de Europese staten is zorgelijk. Laten we daarom het initiatief van de Duitse Minister omarmen en laten zien dat alle dreigingen en intimidaties zinloos zijn. Wij staan voor onze vrijheid en achter onze cartoonisten. Ik doe mee! En jij?

Film Wilders veroorzaakt geen religieus probleem voor Moslims

Al weken lang houdt de discussie rond de nog uit te komen koranfilm van Geert Wilders de gemoederen bezig. Hoewel menig journalist erg schande over spreekt hoeveel aandacht Wilders hiermee krijgt, zijn het dezelfde journalisten die deze aandacht verschaffen. Van de politicus zelf hoor je nauwelijks iets.

Ondanks alle aandacht voor de film zijn er eigenlijk twee discussies die door elkaar spelen maar ze worden zelden duidelijk benoemd. Aan de ene kant is er de discussie rond de vrijheid van meningsuiting en de eventuele beperking daarvan. Belediging en het aanzetten tot haat zijn vervolgbare handelingen en de begrenzing van die delictsomschrijvingen zijn fundamentele onderwerpen die in een rechtstaat besproken moeten kunnen worden. Aan de andere kant is er de discussie die zou moeten gaan over reacties van Islamitische zijde op kritiek of belediging van hun godsdienst. Aan dit debat gaan de 'deskundigen' meestal voorbij. In plaats van de overtrokken reacties van Moslims op kritiek jegens de Islam te bespreken wordt er voor de meer politiek correcte aanval op Geert Wilders gekozen.

Misschien heeft dit echter niet alleen te maken met politieke correctheid maar ook met onderliggende angstgevoelens en het algemene gebrek aan kennis over de Islam. Om een mening te kunnen geven in deze discussie is namelijk een zekere bekendheid met de Islam en de Islamitische tradities noodzakelijk. Een groot probleem is dat niet alleen de autochtone Nederlanders daar weinig weet van hebben, ook de Nederlandse Moslims zijn zelden bekend met de precieze regels van hun godsdienst, en laten zich daardoor vaak en snel meevoeren door opruiende en radicale sentimenten binnen de Islamitische gemeenschap.

Even de feiten. In principe is belediging van de Islam of van hun profeet inderdaad een strafbaar feit, althans volgens de regels van het Islamitisch recht. Dat deze regels in Nederland geen enkele rechtsgeldigheid kennen laat ik hier even buiten beschouwing. Een Moslim die zijn profeet of zijn godsdienst afvalt, neemt daarmee afstand van zijn religie. In de traditie van de Islam staat daarop de doodstraf. Duidelijke zaak dus. Wat echter vergeten wordt is het feit dat dit alleen maar geldt voor MOSLIMS! Voor mensen die geen Moslim zijn gelden de wetten van de Islam uiteraard niet. Dat houdt dus in dat uitlatingen van ongelovigen als Geert Wilders, hoe pijnlijk en beledigend deze ook mogen worden opgevat, niet onder het Islamitisch recht vallen. Er worden hierdoor geen religieuze wetten gebroken en van rechtsgeldige vergelding of bestraffing kan geen sprake zijn. De Koran is hier zelfs bijzonder duidelijk over. In een van de verzen (Koran: 4:140) staat dat het Moslims geboden is zich afzijdig te houden van gesprekken, waarin personen zich kritisch uitlaten over de Islam. Er staat dat die afzijdigheid geboden is 'totdat' (Arabisch: hattā) de gesprekken weer ergens anders over gaan. Daarna kan weer gezellig samengeleefd worden met de ongelovigen. Het vers vertelt verder dat God deze ongelovigen later wel in de hel zal verzamelen. Er wordt dus niet opgeroepen zelf in te grijpen of door God geëist dat moslims ervoor zorg dragen dat de gesprekken beëindigen. Die Moslims die daarom met bedreigingen, of zelfs met geweld, kritiek of belediging willen aanpakken handelen dus niet volgens de wetten van hun geloof. Eenvoudig niet naar de film kijken en er niet over praten is volgens God genoeg, zelf verplicht. Door zelf te willen handelen, gaan ze namelijk op de troon van God zitten. Het zou me verbazen als deze hoogmoed door God niet meer kwalijk genomen wordt dan de onwetende kritiek van de ongelovigen.

Er bestaat dus geen religieuze verplichting voor een reactie op de film van Wilders. Hoe moeten eventuele gewelddadige gevolgen die kunnen plaatsvinden na vertoning van deze film dan geïnterpreteerd worden? Er zijn twee antwoorden mogelijk. Ten eerste zijn potentiële onstuimige reacties mogelijk manifestaties van sociale ontevredenheid en uitingen van baldadigheid door gefrustreerde Moslim jongeren. In dat geval breken ze gewoon de wet en moet de politie deze raddraaiers aanpakken als jonge criminelen. Het tweede antwoord is zorgwekkender. Als het niet alleen maar draait om het ventileren van burgerlijke ongenoegens maar als er daadwerkelijk een religieuze ondertoon aanwezig is, dan zijn mogelijke rellen of andere vormen van publieke intimidatie niet anders op te vatten dan het voeren van Jihad, een religieuze oorlog. Dit klinkt onheilspellend en dat is het ook. Een doel van Jihad is het Islamiseren van nieuwe gebieden door het opleggen van de regels van Islam aan de bevolking van die gebieden. Door geweld te gebruiken tegen de film van Wilders zouden Moslims in dit geval dan ook niets anders willen bereiken dan invoering van Islamitische wetten in Nederland. Dat wil zeggen: het wettelijk strafbaar stellen van belediging van de Islam en zijn profeet. Mocht dit de reden zijn van een, zo gevreesde hevige reactie, dan gaat het niet om crimineel gedrag maar om politieke, antidemocratische handelingen.

Dit vraagstuk is, op dit moment, vele malen interessanter dan dat over de vrijheid van meningsuiting. Het is dan ook hoognodig om, voor de eerste vertoning van de koranfilm, hierover met prominente Moslims en hun religieuze leiders te praten. Als zij oprecht gelovig zijn en van de Islam niet hun politieke vehikel maken, zullen zij hun mede Moslims duidelijk kunnen maken dat de aanstaande film en eventuele andere uitingen die voor Moslims als beledigend ervaren kunnen worden, genegeerd dienen te worden. Hun religie roept namelijk niet op tot een reactie. Uiteraard bestaat altijd de mogelijkheid de rechter om een oordeel te vragen over de mogelijke haatzaaiende inhoud van de film. Deze rechtsgang staat eenieder vrij, maar aangezien een goed Moslim de film niet zal bekijken, zal dit waarschijnlijk door meester G. Spong gebeuren. Deze aanpak zou de Nederlandse samenleving een stuk aangenamer maken en ook de hele discussie rond van de vrijheid van meningsuiting oplossen.

Het wordt een mooi jaar...

Een nieuw jaar, en nieuwe hoop op een betere samenleving! Dat het begin van het Christelijk nieuwe jaar niet overeenkomt met die van het islamitische zal wel de reden zijn dat de goede voornemens van radicale moslims nog even op zich laten wachten. Een greep uit de nieuwsberichten van de laatste weken geeft in ieder geval geen blijk van meer tolerantie tegenover de ongelovigen en zondaars.Zo werd het de kunstenares Sooreh Hera begin december nog even duidelijk gemaakt dat vrijheid van meningsuiting niet geld voor mensen die kritiek hebben op de islam in Nederland. Haar foto's over de hypocrisie tegenover islamitische homo's vielen niet in de smaak bij een aantal rechtgeleide fundamentalisten en werden daarom onmiddellijk door de directie van het Gemeente Museum in Den Haag geweigerd voor een expositie. Een knap staaltje politiek correct denken van het kunstminnend bestuur.

Dat de grondwet weer even opzij moet voor de dreiging van islamitisch geweld is natuurlijk een bijzaak. Sooreh is sinds begin december ondergedoken uit angst voor een aanslag op haar leven.Maar het kan nog erger. In Pakistan werd de enige kans op democratie keurig netjes de grond ingeboord door de brute moord op Benazir Bhutto. Opvallend is de berichtgeving die onmiddellijk 'grote vragen' stelde bij de achtergrond van de plegers van de aanslag. Hoewel het voor een ieder die enige kennis heeft van het politieke drama dat Pakistan heet, overduidelijk is dat de aanslag werd gepleegd door radicale moslims, werd in het Westen onmiddellijk de mogelijkheid geopperd dat het misschien wel eens een politieke aanval was geweest van de zijde van Musharraf en Co. Zelfs nadat de aanslag officieel werd opgeëist door een woordvoerder van al-qa'ida, bleek het voor sommige Westerse media toch ongemakkelijk om weer islamitisch fundamentalisme te moeten aanwijzen als de oorzaak van een gruwelijke moord.

Het lijkt wel alsof er gedacht wordt; het kan toch niet altijd de Islam zijn? Nee, dat is waar. Niet altijd, maar kennelijk wel vaak.En dan weer terug naar ons eigen vrije landje. Op de valreep van 2008 vond ook de jongeren organisatie van Hizbu t-tahrir (HuT) het nog even nodig om duidelijk te maken dat ook in het nieuwe jaar het met de vrijheid van meningsuiting in Nederland, als het aan deze frisse jongelui ligt, niet veel beter gesteld zou zijn. In een pamflet dat in een aantal steden, deur aan deur, bezorgd werd, lieten zij weten niet gecharmeerd te zijn van de plannen van Geert Wilders om een kritische film over de Islam te maken. 'Wij tolereren absoluut niet dat de islam wordt belasterd', maakte de woordvoerder van de HuT duidelijk. In het verspreide geschrift werden, zoals gebruikelijk, een aantal koranpassages op radicale wijze uitgelegd en vervolgens opgeroepen tot 'verdedigen' van de Islam. Een ander woord hiervoor zou jihad kunnen zijn. In een van de passages die werd opgebracht (Koran: 4,140) staat dat het Moslims geboden is zich afzijdig te houden van gesprekken, waarin personen zich kritisch over de islam uitlaten. Er staat dat die afzijdigheid geboden is 'totdat' (Arabisch: hattā) de gesprekken weer ergens anders over gaan. Het vers verteld verder dat God de ongelovigen in de hel zal verzamelen, als het zover is. Er staat dus niets over actief handelen of dat moslims ervoor zorg moeten dragen dat de gesprekken beëindigen. Wat deze vrome lieden hun moslimbroeders aanpraten is een vervalsing van de voor moslims heilige tekst. Door zelf te willen handelen, gaan ze zelf op de troon van God zitten. Het zou me verbazen als deze hoogmoed door God niet meer kwalijk genomen wordt dan de onwetende kritiek van de ongelovigen. Het zal druk worden in de hel.

Het is overigens niet alleen de aanstaande film van Wilders die het mikpunt van hun actie is. 'Het gaat over 'alle vormen van belediging' tegen de islam. Dat beloofd dus een mooi 2008 te worden, aangezien er nog een aantal films en boeken zullen verschijnen die dit onderwerp aanraken. Een aardigheidje dat aangeeft dat de orthodoxe jongens van de HuT wel degelijk meegaan met hun tijd, is het feit dat ze naast de pamfletten ook een heuse website hebben gelanceerd om het initiatief wat virtuele kracht bij te zetten. Op de website kunnen bezoekers een petitie tekenen tegen het lasteren van de islam. Na enkele dagen stonden er al zo'n twee duizend reacties, de meeste afkomstig van mensen die op grond van hun achternaam waarschijnlijk een islamitische afstamming hebben, maar ik kwam ook een groot aantal overduidelijk Nederlandse namen tegen. Ik vraag me af of deze mensen enig idee hebben wat ze daadwerkelijk ondertekenen? Ik vraag me af of zij weten welke ideeën de HuT nastreeft? Ik vraag me af of zij door hebben dat dit het equivalent is van het ondertekenen van een NSB petitie tegen kritiek tegen het Nazi regime in 1938. Want dat is het kaliber van de HuT. De groepering waarvan de naam in het Nederlands 'bevrijdingspartij' betekent (en niet partij van de vrijheid, zoals het AD zo onzorgvuldig vermeldde), is een organisatie die het Westen wil islamiseren, bevrijden van het ongeloof. Zo strijden ze voor invoering van het kalifaat, zijn ze tegen democratie, tegen vrijheid van meningsuiting, voor invoering van de shari'a en segregatie van de seksen op islamitische wijze en voor de vernietiging van Israel en de Joden. Ik vraag me af of de niet-moslims die de petitie ondertekend hebben, dit wel wisten.

Om te eindigen met een wat lichter voorbeeld van intolerantie nog een aardig staaltje Saoedische gastvrijheid en religieuze dwingelandij. De Franse president Sarkozy, die deze maand voor het eerst een staatsbezoek zal brengen aan Saoedi Arabie, werd dringend verzocht zijn verloofde, het ex-model Carla Bruni, vooral niet mee te nemen naar het oerislamitische land omdat ze niet getrouwd zijn. Dat zou een regelrechte belediging zijn van de wetten van Allah en is daarom niet toegestaan. Het feit dat wij in Europa steeds onze deuren open zetten voor deze Koninklijke familie als ze weer eens naar de Franse rivièra, of het mondaine Marbella willen reizen is kennelijk niet relevant. Ook al spreken we dan over een vorst die met zo'n 45 vrouwen getrouwd is geweest, hetgeen overigens verbleekt met de meer dan 140 echtgenoten die de vorige koning (Fahd) als de zijne heeft beschouwd. Maar goed, zelfs een pitbull als Sarkozy zal wel zwichten voor de diplomatieke druk van de oliestaat. Of misschien is hij pragmatisch en trouwt hij gewoon snel met de schone brunette. Zo is het maar net; met een beetje aanpassen is er geen enkel probleem. Het belooft een mooi jaar te worden...

Al-Zawahri roept op tot herovering en etnische zuivering van al-Andalus

De geschiedenis van de islam in Europa gaat veel verder terug dan de jaren 60 van de vorige eeuw, toen groepen gastarbeiders uit islamitische landen naar ons continent trokken om financiële redenen. Al vanaf de eerste eeuw na het ontstaan van de islam drongen de legers van het Umayyaden kalifaat uit Damascus het Iberische schiereiland binnen. Op bevel van kalief al-Walid I werden in 711 AD de eerste stappen naar de vrijwel gehele bezetting van, wat tegenwoordig Spanje en Portugal is, gezet.

Een van de eerste moslims die met een expeditionele troepenmacht (ongeveer 7.000 man) naar Spanje trok was Tariq Ibn Ziyad, die de nauwe zee-engte tussen Marokko en het Iberisch schiereiland over stak. Deze zee-engte, en het zuidelijkste punt van Spanje zijn naar deze man vernoemd: Gibraltar. Een Spaanse variant op het Arabische 'djabal at-Tariq', hetgeen berg van Tariq betekent. Overigens zijn heel wat Spaanse plaatsnamen direct afgeleid van hun vroegere Arabische benamingen. Zelfs het oer-Spaanse olé! is een verbastering van het Arabische w-allah!, wat iets als 'mijn God!' of 'mijn hemel!' wil zeggen. Het gebied dat werd van de 8ste tot de 15de eeuw werd bezet, werd door de moslims al-Andalus genoemd. Tegenwoordig is Andalusia de naam van de op een na grootste 'provincie' van Spanje.

De bezetting, want hoe mooi sommige Arabisten en historici het ook willen brengen, dat was het natuurlijk, heeft ruim 700 jaar geduurd. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er veel van de taal en cultuur van de bezetters is blijven hangen. Toch bleek uiteindelijk het dwingende karakter van de islam voor de oorsprongkelijke bewoners, christenen en joden, onacceptabel te zijn. De verhalen over de tolerantie die er heerste tegenover deze groepen zal in de loop der eeuwen toch wel wat zijn geromantiseerd. Er bestaan talloze verhalen over massamoorden en onderdrukking en de Arabische literatuur uit die tijd laat ook weinig zien van respect voor niet-moslims. Het is belangrijk te begrijpen dat de inval en bezetting van deze regio niets anders was dan de uitvoering van een oproep tot jihad, of heilige oorlog. Het was niet de bedoeling om vrede en cultuur te brengen aan de arme christenen in Europa. Als dat het geval was geweest waren de troepen wel verder het continent ingedrongen. Het fabeltje dat het christelijk Europa, onder leiding van Karel Martel in 732 bij Poitier de moslims heeft tegen gehouden in een grote veldslag, is een hardnekkige overschatting van de militaire capaciteiten van de toenmalige Europese legers en een verdraaiing van de werkelijkheid. Het ging in feite om niets meer dan een kleine schermutseling, waarna de (onverslagen) groep moslims weer richting het zuiden trokken omdat ze weinig heil zagen in de onderontwikkelde volkeren uit het noorden. De kans om met deze, zeg maar 'achterlijke' mensen handel te drijven of er cultureel iets van op te steken was nihil. Daarnaast was ook het gruwelijke klimaat iets dat de moslims, die meer gewend waren aan hoge temperaturen en zon, graag aan hun neus voorbij lieten gaan. De verovering van Spanje en Portugal was een bewuste daad van imperialisme, uitgevoerd onder het mom van jihad. Na voltooiing van de verovering werden de nieuwe gebieden dan ook, overeenkomstig de doelstellingen van jihad geregeerd door de regels van de islam.

In 1492, het zelfde jaar dat Columbus de America's ontdekte, kwam er een einde aan de bezetting en werden de laatste moslims, ook wel 'Moren' genoemd, uit Granada en vervolgens Spanje verdreven. De Portugezen waren in de dertiende eeuw al van de bezetting verlost. Nu, in 2007, ruim 500 jaar later roept de tweede man van al-qa'ida, Ayman az-Zawahri in een onlangs verschenen videoboodschap op tot een herovering van al-Andalus en het 'reinigen' van het grondgebied van de kinderen van Spanje en Frankrijk' . Voor veel westerlingen klinkt dit als een wellicht wat overdreven agressief, maar vooral onuitvoerbaar plan. Spanje en Portugal zijn toch Europees? Wie twijfelt er nou aan de rechtmatigheid van de huidige bewoners over de soevereiniteit van het grondgebied? Toch deed al-Zawahri zijn oproep niet zo maar. Ten eerste riep hij niet elke moslim op tot jihad, maar specifiek de Berbers en andere bewoners van de Maghreb (Noordelijk Afrika). Zij waren ook degenen geweest die de verovering in de achtste eeuw hadden uitgevoerd en ook in latere eeuwen nog grote invloed op het schiereiland hebben gehad. Voor een groot deel van deze mensen leeft al-Andalus nog voort in de verhalen en tradities. De Reconquista door de Spaanse, christelijke koningen was dan ook een pijnlijke nederlaag voor deze moslims en de Berbers in het bijzonder. Een tweede reden waarom de oproep niet zo maar gedaan werd is de volgende: al-qa'ida ziet Europa als een belangrijk front in de oorlog tussen de islam en het westen. Niet alleen verdeeld strijd aldaar de coalitie in de 'war on terror', maar het zet ook de interne cohesie binnen Europa tussen de autochtone bevolking en de snel groeiende moslim bevolking, zwaar onder druk. Een dubbelzijdig zwaard.
Voor Europeanen lijkt het een belachelijke propositie, maar in de islamitische wereld is er zeker begrip voor. Al-Andalus wordt historisch als legitiem deel van de islamitische wereld gezien. Ik vraag me wel af hoe de moslimwereld zou reageren als Paus Benedictus de christenen zou oproepen om Constantinopel (er zijn lieden die deze stad Istanbul plachten te noemen) weer in te lijven bij het christelijke Europa. In principe zou deze oproep een stuk realistischer zijn, zeker vanuit een geografische, maar ook historische context. Toch verwacht ik deze oproep niet snel.
Al deze islamitische retoriek hoort natuurlijk bij de propaganda van de 'Clash of Civilizations' zoals Huntington dit noemde. Maar de mogelijke dreiging is niet te onderschatten. Er zijn grote groepen jonge fundamentalisten in Algerije en Marokko, die op dit moment getraind worden door al-qa'ida en gefinancierd zijn met geld uit het Arabisch schiereiland, die aan een oproep als die van al-Zawahri wel eens gehoor kunnen geven. We hoeven niet bang te zijn voor een leger als dat van Tariq Ibn Ziyad, dat de oversteek vanuit Marokko maakt, maar er waren slechts 19 fanatici en vier vliegtuigen nodig om Amerika een nachtmerrie te veroorzaken, waarvan het nog steeds niet is ontwaakt.